O zerif, ince gozelliyinle,
Sen menim deyilsen heyif, cox heyif.
Barmaqdaki uzuk deyir ki, mene,
Ozgeye mailsen heyif, cox heyif.

Vaxtinda men seni goreydim gerek,
Seven ureyimi vereydim gerek,
Indi mene gulub, deme, ey cicek,
Gecikmiw sailsen heyif, cox heyif.

Sevirsen demeli dunya senindi,
Yersiz awiqinem senin men indi.
Qelbim qussenindi, qelbim cenindi,
Bu ewqime gulsen heyif, cox heyif.

Verdiyi ehdini danan namerddi,
Iki ewqe duwub yanan namerddi,
Seven ureklerde sinan namerddi,
Sen sinsan, eyilsen heyif, cox heyif.

Amansiz hokmu var bax bu heyatin,
Bir gun qalar ancaq quruca adin,
Xatirlayan zaman qohumun, yadin,
Pislerden sayilsan heyif, cox heyif.

Ne qeder cixilmaz olsa veziyyet,
Bir cixiw tapilar ceksen eziyyet,
Aqiller soyleyib bele vesiyyet,
Duzu eyri bilsen heyif, cox heyif.

Xowbext o kesdir ki, bir ewqe uyur,
Sevda nemetinden gozleri doyur,
Sene uzun tutub VUSAL deyir,
Bawmaq tek geyilsen heyif, cox heyif.

IMZA: VUSAL AGAYAV / 06-10-2011