Dırnaq yemək əksəriyyətlə 3-4 yaşlarından əvvəl başlamır. (Çox nadir olaraq 5 aylıq kimi erkən bir dövrdə görülə bilər). Uşaqların 33% də dırnaq yemə davranışı görülür. Bu nisbət erkən yetkinlik çağına qədər davam edir. Yetkinlik çağında dırnaq yeyən uşaqların sayı 40-45 %e yüksəlir. Yəni yetkinlik çağına doğru uşaqların az qala yarısı dırnaq yemə davranışı göstərir. Bunun səbəbi olaraq gənclərin ətrafdan təzyiq görmələri olaraq qiymətləndirilir. Ayrıca dırnaq yeyən uşaqların ailələrinin çoxunda dırnaq yeyənlərə rast gəlinməkdədir. Bunun içində dırnaq yemənin bir təqlid olduğu və böyükləri təqlid etmək surətiylə öyrənildiyi irəli sürülməkdədir. Yetkinlik çağında ictimai təsdiq görənlərin çoxu bu vərdişi tərk etməkdədir.

Dırnaq yemə vərdişinin səbəbləri


Dırnaq yemək bir etibarsızlıq əlaməti olaraq qəbul edilir. Ailə içində həddindən artıq təzyiqli və avtoritar bir təhsilin tətbiq olunması, uşağın davamlı danlanılaraq tənqid olunması, qısqanclıq, kafi əlaqə və sevgi görə bilməmə çətinlik və gərginlik başlıca səbəblərdir.

Ana atanın həyatı da əhəmiyyətli bir faktordur. Ana ata dolanışıqsızlıqları ana atanın tez-tez dava etməsi,ailədəki problemlər uşaqlarda dırnaq yemə kimi davranışlara səbəb olur. Bunun yanında ana atanın həddindən artıq narahat olması uşağı həddindən artıq dərəcədə qoruyub gözləməsi ayrıca ana atanın uşaqlar arasında ayrı-seçkilik etməsi uşaqlar arasında qısqanclığa gətirib çıxarır. Bu da bilvasitə şəkildə özünü dırnaq yemə olaraq göstərir.

Dırnaq yemək daha əvvəl ifadə etdiyimiz kimi təqlid yoluyla da əldə edilə bilən bir davranışdır. Ailədə hər hansı bir fərdin dırnaq yemə davranışı göstərməsi təbii olaraq uşağın əlaqəsini çəkəcəkdir. Ayrıca dırnaq yemə davranışı hadisələrə bağlı olaraq inkişaf edə bilməkdədir. Uşağı narahat edən hər hansı bir hadisə və ya ətrafda onun üçün məmnunsuzluq yaradacaq hər hansı bir vəziyyət bu davranışı göstərməsinə gətirib çıxarır