Bu qismətin nankor üzü mən oldummu?!
Üz çevirdim varlığına
Əllərində vidam qaldı
Yaddaşını güllələyən sədam qaldı
Bilirəm...
Getdim!
Kürəyimə saplanmışdı baxışların
Gözlərindən gedən yola ələnirdi qanım mənim
Tükətmişdin taqətini,
Qəlbindəki hayqırtıdan tutulmuşdu qulaqları
Can verirdi canım mənim.
Etinasız kölgələrdə itə-itə gizlənirdim.
Bilirdimki hara getsəm nifrətinlə izlənirdim.
Qəzəbindən dar etmişdin ürəyimdə məzarımı
Gözlərinin aynasında çiliklənib qırılmışdım
Mən! ruhumdan vurulmuşdum.
Sürünürdü varlığımın sümükləri
Getdim!
Üzü qoylu yıxılmışdım bu dünyaya
Barmaq-barmaq
Cırmaq-cırmaq
Getdim!
Ürəyimdə bircə günlük ömrüm ilə gedə bildim
Səni xoşbəxt görmək üçün bu dünyada
Taleyindən itə bildim
Getdim!