Gözümün önündə sən,
nə yaman
qocalırsan?
Deyəndə ağrıyıram,
gizlicə
ağlayırsan.
Ağlayanda ay ana, qəlbimi
dağlayırsan.
Tanrıdan diləyimdir
sənsiz
olmasın günüm,
Sənin qoynunda keçsin,
hər
saatım, hər ilim.
Ana səndən ayrılanda,
itirirəm
özümü.
İstəmirəm bircə an sən,
məndən
küs, ya inci,
Heç bir övlad çəkməsin,
gizli ana
həsrəti.
Tanrıdan diləyimdir,
sənsiz
olmasın günüm.
Sənin qoynunda keçsin,
hər
saatım hər ilim.
Dünyada nəğmə çoxdur,
laylan
kimisi yoxdur.
Sənin ağrılı canin,
qəlbimə yanar
oddur.
Deyirlər övlad şirin,
ana tək şirin
yoxdur,
Tanrıdan diləyimdir,
sənsiz
olmasın günüm,
Sənin qoynunda keçsin,
hər
saatım hər ilim.
“Pərvanə”nin ay ana, bilsən
nədir arzusu?
Ana alqışındandır,
gəlir onun
ruzusu.
İstər dünyada olsun 5 oğulu, 5
qızı.
Yenə anasız olmasın bir dəqiqə,
bir günü.
Ana qoynunda keçsin, hər saatı
hər ili.