Bir damla göz yaşının

yanaq boyu uzanan

yolu qədərdi bu eşq.

Hər gün keçirik bu yolu,

sənin ürəyin ümid,

mənim dilim yalan dolu.

Şeh da deyərdim

bu bir damla göz yaşına,

səhərə qalsaydı.

Dəniz də deyərdim,

axıb ürəyimə dolsaydı…

Gözlərinə yıxılan kədəri

bir damla yaş qaldıra bilməz,

Yanağından yüyürən isti duyğular,

Kirpiklərindən asılan

təzə qayğılar,

Düşdüyün bu qaranlıq dünyada

Bir kibrit çöpü də

yandıra bilməz.

Gözlərində

hər axşamın səhər ümidi əriyir,

Aldanmış bir məhəbbətin

içindən baş alıb

kövrək bir uşaq kimi

ümidinə tərəf yeriyir…

Bu dünyanın

yalanı nə çox,

Açıq qalıb yalanların qapısı.

Saçların qara bir bulud topası,

Hər görüşümüzdə

yağışı bir damla,

Yağış da danışarmış adamla…

Deyir sən demədiklərini,

Axır arzularına uzanan cığırla,

Bir ucu gözlərində,

Bir ucu ürəyimdədir bu cığırın,

Kim bilir,

nə olacaq axırı?!

Ayrılıq,

fikirli, süst kimi,

Hər axşam

bir məhəbbət

yıxılır gözlərindən,

Zirvədən yıxılan

alpinist kimi…