Ayrıldıq...güc gəldi bizə hücumlar,
Ayrıldıq,usanıb tənədən sözdən.
Bizdən razı qaldı yadlar,qohumlar,
Biz razı qalmadıq öz-özümüzdən.

Ayrıldıq...nəğməmiz qaldı yarımçıq,
Fikirlər pərişan,könüllər qırıq.
Ayrıldıq de harda ləngidi zəmanə
İndi nə sən sənsən,nə də mən mənəm.

Başımda tufanlar hayqırığından
Meyvəsi dəyməmiş tökülən mənəm.
Dağlara dırmanıb ardımca qoşdun,
O axar sulara qarışan mənəm

Taleyin hökmüylə səm çox vuruşdun,
Bu ağır hökm ilə barışan mənəm.
Döyən də,vuran da,yıxılan da mən,
Ayrıldıq... bilmədik neçin,nədən biz
Ayrıldıq... Ayrılmaq istəmədən biz.
Yoxdur sənə qəzəb,kin
Yadıma düşməyir bəd əməllərin
Nifrətsiz ayrılıq ayrılıq deyil.

Nifrətsiz ayrılıq ölümdən şirin.
Gülüm sevə-sevə ayrılırıq biz,
Ürək kökdən düşən tək simə bənzər.
Bizim gözü yaşlı bədbəxt eşqimiz

Atalı-analı yetimə bənzər.
Deyirəm unudum səni mən gərək.
Mümkünmü
Arzuya əməl tən gərək!
Unuda bilməkçün səni sevgilim,
Təzədən doğulum,təzədən gərək.