Bəzən gozlərində, sevinc parlayar...
Bəzəndə uzundə kədərin izi...
Guluşu dunyaya şəfəqlər yayar,
Goz yaşi parcalar urəyimizi...

Bu necə quvvədir, cixarmaz səsin,
Adi baxişindan, min urək yanar.
Gunduz təsadufən gorduyun kəsin,
Xəyali gecələr evdə dolanar...

Qoymazki yuxuya gedəsən bir az.
Ruhun ucar onu, gorduyun yerə,
Gecə bitənəcən geri qayitmaz,
Səhərdə yadina duşər min kərə...

Deyirik kişiyik, qururumuz var.
Ust-ustə duşur bu fikirlərimiz,
Bəs onda bu qurur, nə işə yarar?
Niyə bu quvvəyə baş əyirik biz???

Bu quvvə qadindir, anlayir her kəs.
Qadinlar anadi, bacidi, yardi...
Adida, ozudə bizə muqəddəs,
Onlarsiz bu həyat, necə olardi?

Mən sənin əlindən opurəm bu gun.
Ey məni dunyaya gətirən qadin,
İlk sənin adini soylədiyimcun,
Dilimnən bir omur duşməyir adin...

Gərək biz kişilər,hec oyunməyək,
Anasiz sevinməz urəklərimiz,
O bizi həyata gətirib, demək,
Qadin hesabina yaşayiriq biz ...