Qənirə Paşayeva Mən səni bu qədər sevməməliydim, Bilirdim, cəzası ağır olacaq. Mən səni bu qədə

ərşə çəkilib Görmədiyim gündən səni Gözümün yaşı kəsmir Sənə gəlməyəndən bəri Canım parçam-parça

Məni özgəsinə dəyişdin demə, Xəbəri olmayıb naşı sevgimin. Xəyanət gördükdə səndən bir kərə, Agrı

Talehin falına açma ovcunu, Tale yazısını dəyişməyəcək, Heç vaxt görüşməyən paralellər tək, Bizim

Xatireler ufuqlerde itecek.. Silinibdi bu weherden izimiz.. o yollardan hele kimler kececek.. Yav

Ne xeyalsan,menden uzaq olasan, ne umudsen,gözlerime dolasan. Qelbindeki bu ocagi qala sen belke

Göz yaşını axıtmağa dəyərmi, Sonunda bir güləcəyi yoxdusa. Hər görüşə sevgi demə, əzizim, Əgər on

Duvağa bürünüb yola düşürsən, Qonşular telinə çiçək bağlayır. Ay bacım, sən haldan-hala düşürsən,

Soyundum o senli xeyallarimi, Sensizlik yaraşir, necə əynimə? Batmişam fikrimin derinliyində, Gey

Ayriliq ömrümden illeri kesir Senin menim qeder kederin varmi? Saclarim agarir,ellerim esir Sensi