Deli oluyorum... Belkide aklımı çoktan kaybettim. Artık benim olmasanda, Ömrümü sana tükettim.

Məncə hər kəsin həyatında ayrılıq olur. Ayrılıq ölümdən betərdir. bu ifadə həqiqətdir. Ölümü qəbul e

Ruhumu yandırdıqdan sonra artıq damarlarımda gəzən sənsizliyin bədənimi yaxan ağrısınımı? O ağrını

Sən getdin.. Bir zülmət qaranlıq, bir zından təkliyi, ağır bir boşluq buraxdın geridə. Getdin və dön

Ağır bir roman idi yoxluğun. Yavaş-yavaş öyrəşmişdi ruhum… Vaxt erkən idi, çox idi. Keçmək bilmird

Eşq və ayaqların nə əlaqəsi var deməyin- çox bənzərlərmiş. Oxuyun və görün Bədənin yükünü

Sahibsiz duyğularla çamadanını sürüyərkən kimsəsiz və qaranlıq amma tanış yollarda köhnə xatirələri

Ürəyimdəki çarəsiz uşaqla buraxıb getdin. Qum saatını müşahidə etdim, bitmədən dönərsən deyə… Ürə

Məktub qutusunda hər zamankindən fərqli rəngdə bir məktub görmüş və təlaşla əlinə almışdı. Amma bu

Addım-addım üzərimizə çökür itkin sevda… və ağırlığın tərəfindən hiss çoxalır gözlərimizdə… Əllər