Biz öz-özümüzə doğma demədik, Doğma adın verdi özgələr bizə. Biz öz gözümüzə özgə göründük, Özgəl

Bir qətrə gözüm yaşı neçə çeşmə yaratdı, Onlar adının zümzüməsilə axır indi. Onda sənə dillə dediy

Hеyrət ki, еy qаdın, nə füsunkаrdı хilqətin, Sirli, sеhirli vаrlığısаn sən təbiətin. Аdəmdən özgə

Mən sənə yox, səndəki şirinliyə vuruldum, Donmuş gülüşündəki sərinliyə vuruldum, Qara gözlərindəki

Sən gedən gündən, nigarım, olmadı rahət könül, Gerçəyi xülyayə təslim etdi hər saət könül. Bu vücu

Sənə, ey yar dediyim kimsə, aman olmayacaq, Elə fəryad edəcəksən ki duyan olmayacaq, Aramızda həyə

Qəm çəkmə ki dünyа qəmi dünyаdə qаlаndı, Röyаdə gələn vаhimə röyаdə qаlаndı. Qəmdən utаnıb göz yаş

BIR GULDUR KI,BULBULERI SUSDURUB, COX ASIQIN QOL-QANADIN SINDIRIB. BU GOZELI SEVGIDEN KIM KUSDURU

Nə gözəlsən ki gözüm qaldı, ey afət, sendə, Gorəni tilsimə salmaqdımı adət səndə? Bu cəfalar nədi

Fələk yelə verdi insan karvanın, Hərəsin bir yana çəkib apardı. Bir ömür rəngbərəng bəzədi onu, S